Uroczystość Wszystkich Świętych

Uroczystość Wszystkich Świętych

Uroczystość Wszystkich Świętych to czas, kiedy odżywają wspomnienia o tych, którzy odeszli, o naszych najbliższych zmarłych. Są to dni szczególnej łączności z tymi, którzy odwołani przez Boga z tego świata stoją na drugim brzegu. Wpatrując się w chwiejny promyk świecy, w kwiaty kołyszące się na wietrze przypominamy sobie najmądrzejsze słowa, najserdeczniejszy gest tych którzy pośród nas są już nieobecni. W tym dniu odwiedzamy groby bliskich i znajomych bezimiennych bohaterów, żołnierzy oraz ludzi zapomnianych, zapalamy znicze, kładziemy kwiaty, modlimy się w ich intencji – to dowód naszej miłości, przyjaźni i wiary.

Kwitną zniczami
ciemne chodniki.
Jesienne kwiaty,
błędne ogniki
palą się znicze.

Dziesiątki, setki,
tysiące zniczy…
Nikt ich nie zliczy…
Przechodzą ludzie,
schylają głowy.
Wśród żółtych liści
listopadowych
palą się znicze…
                     Danuta Wawiłow ” Znicze” [fragm.]
   

Jest to święto głębokiej zadumy nad przemijaniem życia, czas refleksji nad sensem
ludzkiego losu…

Palą się znicze…
Przypominają,
Że ktoś odchodzi,
Inni zostają.
Pośród cmentarzy
Cichych uliczek
Jak wierna pamięć –
Palą się znicze…                 Ryszard Przymus „Znicze”
   

         W naszej szkole listopadowa zaduma udzieliła się wszystkim, dorosłym i dzieciom, podczas apelu pod hasłem „Nie umiera ten, który trwa w pamięci żywych…”, który odbył się 30 października br. Spotkanie przygotowali uczniowie klasy III pod opieką pań: Ewy Jawor i Bożeny Miętkiewicz. Usłyszeliśmy piękne wiersze i pieśni mówiące o jesiennej zadumie,  o przemijaniu i o tym, by iść przez życie zgodnie z maksymą ,,spieszmy  się kochać ludzi, bo tak szybko odchodzą”. Refleksyjny i wzruszający program, podniosła muzyka, prezentacja ukazująca stare cmentarze przybliżyły atmosferę i nastrój święta oraz skłoniły do przemyśleń na temat przemijania.

[nggallery id=169]